Στο ευωδιασμένο τούτο δείλι,
που αργοπεθαίνει μες στα μύρα,
θέλω ν’ αφήσω την ψυχή μου
κάποιο τραγούδι να σου πει.
Μα, ως να ‘ρθει ο στίχος μου στα χείλη,
λιώνει και χάνεται και σβει,
κι ούτε τον ήχο πιάνει η λύρα
κι ούτε τα λόγια το κοντύλι.
Πώς να σου ψάλω όπως το θέλω,
πλάστη δικέ μου και του κόσμου,
μέσα μου ανέκφραστοι είναι πόθοι
κι έπρεπε να ‘χω άρπες αγγέλων.
Ήχο να κάμω και σκοπό μου
ό,τι για σε η ψυχή μου νιώθει,
το πιο καλό δοξαστικό μου
θα μένει αυτό που δεν ειπώθη.
στελνω εδω στιχάκια υπεροχα με μηνυματα ανθρωπιας
Τίτλος: «Μαζί»
Κουπλέ 1
Σ’ έναν κόσμο που μαθαίνει
να κοιτάει χαμηλά,
χάσαμε τον άλλον άνθρωπο
μες στη βιασύνη μας ξανά.
Λέξεις γίναν συνήθεια,
μα άδειες από φως,
κι η σιωπή μας πιο βαριά
απ’ τον πιο βαρύ σταυρό.
Ρεφρέν
Μαζί, είναι αλλιώς η ζωή,
δεν πονάει τόσο η νύχτα.
Μαζί, κάθε «εγώ» γίνεται «εμείς»,
και βρίσκει η ψυχή πατρίδα.
Μαζί, ένα χέρι φτάνει φως
εκεί που όλα σβήνουν.
Γιατί οι άνθρωποι σώζονται
όταν ο ένας τον άλλον θυμούνται.
Κουπλέ 2
Δεν ζητάμε να ’μαστε ίδιοι,
μόνο αληθινοί,
να χωράει ο κόσμος μας
και τις ρωγμές και τη σιωπή.
Κάθε πόνος αν μοιραστεί
γίνεται μισός,
κι η ελπίδα ξαναγεννιέται
όταν ακούς τον άλλον φως.
Ρεφρέν
Γέφυρα (χαμηλά – σχεδόν απαγγελία)
Αν χαθείς, θα σε βρω.
Αν λυγίσεις, θα σταθώ.
Δεν είσαι μόνος πια,
στον ίδιο ουρανό.με μπροστάρη μας τον χριστο
Τελικό Ρεφρέν (πιο ανοιχτό, με χορωδιακό υπόστρωμα)
Μαζί, είναι αλλιώς η ζωή…
κι ο κόσμος αντέχει ακόμα.