Είναι τα χρόνια δύσκολα, καρδιά μου, το γνωρίζω,
μ’ αν έρθουν δυσκολότερα, μην πανικοβληθείς,
κόσμο τρισολβιότερο στην προσευχή μου αγγίζω
κι είναι πραγματικότητα, μπορείς να τον γευθείς.
Είδα τον κόσμο άστεγο, κουρέλια να φοράει,
όμως κι εγώ σαν άσωτος τα πάθη υπηρετώ,
σκέφτηκα τον πατέρα μου, κι ο δρόμος μου πού πάει,
πώς τη στολή μου έχασα και την αναζητώ;
Τον Χριστό να ποθούμε κι αυτόν να ντυθούμε χιτώνα,
η ψυχή να μη μείνει στη δίνη γυμνή του χειμώνα.
Μ’ αρετές και πολλές της ευχής εκφορές κεντημένο,
τον Θεό να φορώ, θα ευτυχώ και κοντά του θα μένω.
Κι αν είν’ η μάχη αντίξοη, φορώ την πανοπλία
που μου ‘δωσε ο Κύριος επάνω στο Σταυρό,
τον θυρεό της πίστεως και του Θεού φιλία,
τη μάχαιρα του Πνεύματος και κράνος σωστικό.
Όμορφα χρόνια έρχονται στον μέλλοντα αιώνα
κι οι μάρτυρες που φόρεσαν την πάλλευκη στολή
δικαιοσύνη ζήτησαν στον ένδοξο αγώνα
και οι ψυχές μας σύντομα να βρίσκονται εκεί.
Τον Χριστό να ποθούμε κι αυτόν να ντυθούμε χιτώνα…
Τον Χριστό να ποθούμε κι αυτόν να ντυθούμε χιτώνα,
η ψυχή να μη μείνει στη δίνη γυμνή του χειμώνα.
Μ’ αρετές και πολλές της ευχής εκφορές κεντημένο,
τον Θεό να φορώ, θα ευτυχώ και κοντά του θα μένω
για πάντα.
