Για αγάπη μού μιλούν
μα αμέσως το ξεχνούν
και καθετί που δίνουν μετρούν.
Τα τείχη τους φρουρούν,
μονάχοι καρτερούν,
μα ένα σου γέλιο ποθούν.
Τη χαρά δύσκολα τη βρίσκεις πια,
έρημη κι αδειανή καρδιά,
κι αν ζητάς συντροφιά, παρηγοριά,
πράγματα τέτοια είν’ ακριβά.
Να δίνεις χωρίς όρια,
να μη μετράς τα εμπόδια,
τα δώρα τα αιώνια ψηλά,
χωρίς να ζητάς,
μόνο ν’ αγαπάς.
Για αγάπη σού μιλώ,
για κοίτα τον Σταυρό,
ποιος μέτρησε τον πόνο αυτόν.
Στα χέρια τα καρφιά,
ουράνια προσφορά,
στεφάνι της θυσίας φορά.
Τη χαρά δύσκολα τη βρίσκεις πια…
Να δίνεις χωρίς όρια…
Να δίνω χωρίς όρια,
να μη μετρώ τα εμπόδια,
τα δώρα τα αιώνια ψηλά,
χωρίς να ζητώ,
μόνο ν’ αγαπώ.
